Na een prima vlucht ben ik gisteravond laat in Ouagadougou aangekomen. Bij aankomst op het vliegveld moest iedereen de handen wassen met chloorzeep, en daarna de temperatuur laten meten bij (niet in: lichamelijk contact!) het linkeroor. Ze weten dat de temp daar 0,5 graden lager is (ik had 36,6 en dus geen koorts). Dit alles natuurlijk uit voorzorg om geen ebolapatienten binnen te laten.
Gelukkig kwam niet alleen Monique, maar ook landenvertegenwoordigster Arianne van Broederlijk Delen, me met een grote auto afhalen. Ik had namelijk de fiets van Jan bij me die (als enige Nederlander) meedoet met de sponsorfietstocht Dwars door Burkina
Omdat ik in Istanbul maar 45 min overstaptijd had en Turkish Airlines een notoire bagagevertrager is, vreesde ik deze grote auto waarschijnlijk niet eens nodig te hebben. Bij de bagageband kwamen dan ook eerst de koffers van de vlucht van de vorige dag naar buiten, en daarna een tijdje niets. Maar het viel mee vandaag: alles kwam ongeschonden aan.
De temperatuur was lekker, zo’n 25 graden (bijna middernacht, dat wel) en het was niet echt vochtig meer. Het was niet erg druk buiten. De meeste huisjes waren verlicht, dus de elektriciteit doet het. Nog tot vrij laat met Monique bijgekletst.
Vanochtend gebriefd met Arianne. We hebben duidelijke afspraken gemaakt over de rolverdeling bij het organiseren van hun fietstocht en internationale conferentie over kleinschalige landbouw. Met het fietsen moet ik vanaf punt 0 beginnen, voor de conferentie is al veel voorwerk door Arianne en Monique verricht. Ik kreeg het telefoonnummer van degene die de vorige fietstocht (2 jaar geleden) ondersteunde. Ik ga nu een voorstel maken en een begroting opstellen. Arianne sluit dat kort met het hoofdkantoor in Brussel en dan gaan we aan de slag.

Advertisements