In de Volkskrant stond een leuk stuk over reclame. Als er enige informatie bij zit (denk aan product en prijs) mag je het gewoon reclame noemen. Als het alleen maar loze kreten zijn (denk aan logo’s zonder tekst) dan heet het voortaan recladda.

Als je in Afrika rondrijdt, dan zie je voortdurend recladda. De huisjes langs de weg zijn in de kleuren en motieven geschilderd van de telefoonaanbieders, Maggi, verffabrikanten, tandpasta’s, etc. Dit is natuurlijk een win win-situatie: de bedrijven maken goedkope grote reclame, pardon: recladda, en de huisjes worden steeds gratis (neem ik aan) opnieuw geverfd. Alleen jammer als je niet langs de grote wegen woont. Als ik over de landweggetjes fiets, zie ik alleen maar vaalbruine lemen huisjes.

Wat je daarentegen wel overal ziet, zijn de borden die naar ontwikkelingsprojecten verwijzen. De hoeveelheid roest geeft aan hoe lang het project al afgelopen is. Er is ook sprake van concurrentie. Als je als nieuw project ergens begint, zet je je bord – als een wethouder Hekking – gewoon voor de andere. Je kunt je bord ook groter maken dan de andere. Ik heb het zelf ook gedaan bij mijn project 2PEB in Niger.

Reclame met inhoud (nu dus een pleonasme geworden) zie je ook in Afrika. Grote borden geven met een pijl aan waar de traditionele geneesheer woont die diarree, algehele en viriele zwaktes, en onvruchtbaarheid (alleen van de vrouw!) oplost. Andere borden verwijzen bv naar een fietsmaker. Dan moet je heel goed kijken en zie je achter het bord verscholen inderdaad een jongetje een band plakken.

De leukste reclameborden zijn die van de kappers. Hier kun je je gewenste kapsel aanwijzen. Van Elviskuif tot Beatlecoup. Slegs vir blankes, denk ik dan, want het Afrikaanse kroeshaar laat zich echt niet tot deze modellen manipuleren.

Broederlijk Delen, waarvoor ik nu werk, is wars van deze overprofilering. Geen borden in de dorpen waar ze werken, geen bord voor hun kantoor en zelfs geen logo op hun auto. Ze moeten (willen) het slechts hebben van de kwaliteit die ze leveren. Met Fairweggistan ben ik helaas zover nog niet. Dat moet eerst nog een gevestigde naam worden.

Advertisements