Jan en ik fietsten door de stad. Her en der nog nasmeulende banden. Het parlementsgebouw en hotel Azalai waren zwart uitgeslagen en geplunderd. Zeker in totaal 10 auto’s lagen zwartgeblakerd en gekanteld in de zon. We zagen teksten anti Blaise en pro Sankara op de muren en – terug van weggeweest! – Che Guevara plaatjes op auto’s en T-shirts.

Terug thuis op de mail, felicitaties uit Brussel voor de geslaagde fietstocht Dwars door Burkina. Mijn eerste logistieke verantwoordelijkheid is goed gegaan . Het was ook een fantastisch avontuur. Ruim 500 km gefietst. Vele lekke banden. Enkele ongelukjes (wo een lichte hersenschudding). En behalve dat, heeft het 50.000 € voor de projecten van Broederlijk Delen opgeleverd. Projecten die we ter plekke in werking gezien hebben.

En nu op naar de volgende taak: de conferentie. Of die doorgaat … niemand weet het nog. Het Nederlands reisadvies is aangescherpt: niet reizen naar of binnen Burkina. De Belgen hebben hun advies juist versoepeld, evenals de Fransen: niet naar de manifestaties gaan, dat is alles. Hier in Burkina willen wij dat de conferentie doorgaat, maar we weten intussen ook hoe overspannen de pers in Nederland en België op dit soort incidenten reageert.

In de Volkskrant staat een artikel of Burkina niet de volgende failed state is. Ik betwijfel dit. De Burkinabé, oud en jong, zijn eensgezind in hun afwijzing van een autocratische of militaire president. De rellen tonen enige zelfdiscipline. De plunderingen beperkten zich echt tot de zichzelf verrijkende clan rond Blaise. Ik denk dat dit een normale fase is in het volwassen worden van een democratie, zie ook Tunesië en Niger. Maar de gevestigde belangen zullen niet voetstoots plaatsmaken, en bv het terrorismespook gaan uitspelen.

Advertisements