De temperaturen dalen, net als in Nederland en België. Overdag zo’n 35º, ’s nachts 25º (dus een laken over ons heen!). Het zwembadwater was gisteren 28º.

De afgelopen week was er een van gesprekken over de base line studie bij de partnerorganisaties van Broederlijk Delen en de wens om snel het veld in te gaan om dat onderzoek te doen. Helaas werd het om allerlei (legitieme) redenen steeds uitgesteld. Tussendoor doen we sportschool, zwembad, en Breaking Bad en (meestal vergeefs) Uitzendinggemist kijken.

Zaterdag gingen we naar een concert van Maï Lingani. Het is een wervelende Burkinese zangeres met een goede stem. Het orkestje (waar de drummer van het koor in speelde) viel wat tegen. Maï is van de ‘stal’ van buurman Richard. Omdat het Frans Cultureel Centrum vrijwel uitverkocht was, hield hij wat aan dit optreden over. Het belangrijkste doel was om publiciteit te zoeken voor haar nieuwste cd.

Die cd werd buiten de zaal verkocht voor 3 €. “Dat is toch veel te weinig!” “Ja, maar boven die prijs worden het alleen maar illegaal gekopieerd, en dan verdienen Maï en ik hélemaal niks. Bovendien is het belangrijkste doel om mensen naar de optredens te halen”. Ik zei dat ik haar onBurkinees goed vond en in Nederland zou kijken of er geen belangstelling voor optredens was (Hertme, Music Meeting). Voor het Thieme-Bona Baana-Fairweggistan festival zal ze te duur zijn.

Daarna gingen we met Richard en enkele artiesten door naar de Mezzazine. Hier trad een band op met veel swingende soukous, makossa en mandinga muziek. De bandleider is meester in de rechten maar heeft gekozen voor een armoedig artiestenleven. Het was heel gezellig en we hebben sinds tijden weer eens lekker gedanst.

Maandag was de (uitgestelde) nationale feestdag van België. Het werd gevierd bij de ambassadeur thuis. Het koor van Monique zou de volksliederen en wat andere liedjes zingen. Ik was ingehuurd voor de Nederlandse tekst van de Brabançonne. Het werd mooi vijfstemmig gezongen (sopraan, alt, tenor, bas, ik) en ik hoorde later dat de ambassadeur en zijn vrouw er kippenvel van gekregen hadden. Helaas stond ik dusdanig in het mannengroepje, dat ik niet weg kon en ook de Afrikaanse liedjes nog mee playbackte en danste. Er was veel voornaam volk aanwezig, w.o. enkele leden van de nieuwe regering. Na het optreden laafde ik me aan de door Brussels Airlines ingevlogen Belgische bieren (Leffe, Hoeghaarden, Duvel).

Advertisements