Ik heb intussen mijn vaste ritten met fiets naar de partnerorganisaties van Broederlijk Delen. Net als in Niamey hoor ik ‘Monsieur Vélo!’roepen wanneer ik langsfiets. Eenmaal binnen bij de organisaties gaat het vaak langzaam (ik was dat trage tempo in Nederland ontwend geraakt). Altijd is wel iets kwijt, kapot of is de verantwoordelijke afwezig. Ik wacht wat af … maar heb natuurlijk ook tijd genoeg.

Onderweg naar partner Inades was het centrum afgezet door de politie en militairen. De 24 stoffelijke overschotten van degenen die tijdens de manifestaties gedood zijn, werden begraven. Eerst was er een ceremonie op het Plein van de Naties (sinds vandaag omgedoopt in Plein van de Revolutie) en daarna een begrafenisstoet door de stad naar het kerkhof.

De afgelopen week heb ik de (lange en wollige) begrafenistoespraken in Mozambique voor mijn oude vriend Paulus uit het Portugees vertaald, en daarmee zijn familie een groot plezier gedaan en voor mezelf passend afscheid genomen. Ik was de hele week alleen thuis omdat Monique ‘en brousse’ was, maar heb me dus niet verveeld.

De nieuwe regering kondigt allerlei anticorruptie maatregelen af. We moeten afwachten of die zich over iedereen uitstrekken of slechts over de verdreven Compaore-elite. Ik sprak voor mijn nieuwe taak met een militante jongerenorganisatie en die dachten zelfs dat de aangekondigde maatregelen alleen maar window dressing zijn en een smoes om zelfs de oude elite niet aan te pakken. Kolonel en premier Zida is immers (als hoofd van de presidentiële garde) de oude beschermer van de Compaore-belangen.

Advertisements