Na het nu al historische jaar 2014, is 2015 voor Burkina rustig begonnen. De jongerenrevolutie, ook ruecratie (‘stratocatrie’) genoemd, is bestendigd en alles functioneert weer (gelukkig ook het internet nu). De afgebrande en geplunderde gebouwen en auto’s staan als stille getuigen onveranderd in de stad. De zeldzame toeristen worden er langs geleid.

De Overgangsregering en –raad (zeg maar: parlement) bereiden nieuwe verkiezingen eind dit jaar voor. Er was deze week beroering over de onkostenvergoeding van de leden van beide organen (‘we willen geen parasieten op deze belangrijke postrevolutionaire posten’) maar die vergoeding is teruggedraaid. Het toont nog steeds de macht van de straat.

We weten intussen dat het vooral twee musici zijn die de jeugd mobiliseren: rapper Smockey en reggae-ster Sams’K le Jah. In de laatste week van oktober organiseerden zij met hun organisatie Balai Citoyen (‘burgerbezem’) de demonstraties waarop (op 28 oktober) in Ouaga waarschijnlijk meer dan een miljoen mensen afkwamen. En ze regelden de ‘poetsdag’ (3 november) waarop alles netjes opgeruimd en schoongeveegd werd.

Op het Afrika nieuws zien we dat in verschillende landen het voorbeeld van Burkina opgevolgd wordt (zoals ik al verwachtte in het blog Verwarring 2). In Togo, Gabon, Burundi, DRCongo en Congo-Brazaville wordt door jongeren gedemonstreerd tegen de ongrondwettelijke verlenging van het mandaat van hun president. In alle genoemde landen is – itt Burkina – het verzet gebroken. Maar dat zal niet zo blijven.

De genoemde plucheplakkers (en die in Oeganda, Rwanda, Equatoriaal Guinee en Zimbabwe) zullen ooit met de realiteit geconfronteerd worden, hoezeer de hen omringende profiteurs dat ook tegenhouden. Het verhaal gaat dat toen Blaise met een helikopter boven de demonstratie vloog, hij zei: ‘ik wist niet dat Ouaga zoveel inwoners had!’.

Advertisements