Uit het vorige blog (een tijdje geleden alweer!) blijkt dat Afrika mij gevormd heeft. Als ik jonge vrijwilligers spreek of reizigers die met Fairweggistan naar Afrika mee geweest zijn, hoor ik hetzelfde: ze voelen zich veranderd, verrijkt. Op de laatste reis zei iemand: “we hebben de achterkant van Afrika leren kennen, zijn kracht en optimisme”. De cultuurshock komt meestal niet bij aankomst in Afrika maar terug in Nederland. Het chagrijn, het negativisme, en dit ondanks de welvaart en de enorme keuze van producten. “Een koffie graag, zwart”. “Welke koffie bedoelt u, meneer?”.

Het optimisme en de overlevingskracht van Afrika ontmoeten het negativisme en de behoudzucht van Nederland hardhandig in het huidige cynische debat over bed, bad, brood en bootvluchtelingen. Zolang de grote verschillen in welvaart blijven bestaan, zullen mensen onze kant op blijven komen (zoals ook wij uitzwermden naar groenere weiden). Ik zou zeggen: iedereen eerst op een maatschappelijke stage naar Afrika, en dan pas verder discussiëren!

Intussen gebruik ik delen uit deze blogs in een artikelenserie voor Afrikanieuws: http://www.afrikanieuws.nl/

Ik zal af en toe blijven bloggen. In juli ga ik het intensiveren tijdens het opzetten van een onderzoeks-/onderwijscentrum bij het Kidepo Valley National Park in Noord-Oeganda.

Advertisements