Nederland is een fijn land. Dat kan niet anders want de multinationals en de vluchtelingen komen hier graag. Ze klonteren samen op de Zuidas in Amsterdam en in sporthallen en tentenkampen elders in ons land. Zo verliezen ze weliswaar hun privacy maar voelen ze zich veilig tegen de vijandige buitenwereld.

Ik ben bioloog en bovenstaand gedrag ken ik: het heet gregair gedrag. Denk aan de zwermen treksprinkhanen die in de Sahel de lucht bedekken als de gierst rijp aan het worden is. Zij vreten de hele oogst op (nee, ik maak geen vergelijking met de belastingontduiking of misbruik van onze sociale voorzieningen). Gregair is het tegenovergestelde van solitair gedrag, waar wij Nederlanders toch meestal mee geassocieerd worden.

Ik reis vaak met het openbaar vervoer, in Nederland en in Afrika. Een bus in Nederland vult zich dusdanig dat iedereen het verst mogelijk van de ander af zit. In Afrika vult de bus zich (tot hij overvol is) dusdanig dat men steeds bij elkaar aanschuift. De Nederlandse bus toont solitair gedrag, de neiging om je eigen comfort zone te beschermen. Afrikaanse bussen tonen gregair en solidair gedrag: de saamhorigheid en bescherming van de massa.

Zijn wij, solitairen, nu ineens solidair met de belastingontwijkers en gelukszoekers? Nou nee, Starbucks en de andere Zuidasgieren worden hier beduidend meer in de watten gelegd dan Youssouf en de andere onvrijwillige kampeerders in sporthallen en op militaire terreinen.

Advertisements