De auto startte vanochtend niet. Dat gebeurt wel vaker, maar nu was hij net opgeknapt. Ook dat gebeurt vaker, maar nooit met een definitieve oplossing. Bovendien moest de auto vandaag verkocht worden (en dus een proefrit maken) en moest ik bijtijds op de omkleedplek voor mijn plaatsvervanging van de Goedheiligman zijn. De auto werd aangeduwd door de bouwvakkers bij de buren, en na een kwartier begon hij eindelijk weer te pruttelen.

Gisteren bleek in ons logeerhuis de kraan kapot. De gastheer belde zijn loodgieter. Hij repareerde het provisorisch maar daarna lekte het. Het is nu gemakkelijk om de automonteur of loodgieter van onkunde of laksheid te beschuldigen. Maar als we verder kijken zien we dat hij geen goed gereedschap heeft (te duur), dat de (Chinese, want goedkoop) materialen van slechte kwaliteit zijn, dat de huizen slecht aangelegd zijn (bv bespaard op cement en op ijzer in het beton) en dat de man waarschijnlijk nauwelijks opgeleid is.

In Nederland komt dit minder voor omdat er op gecontroleerd wordt. In Burkina is geen bouwinspectie of keuringsdienst omdat daar eenvoudigweg het geld voor ontbreekt. Mensen betalen geen belasting want ’ze zien er niks voor terug’ en zodoende heeft de staat het geld niet om iets voor de burger terug te doen (mochten ze dat willen althans). Een vicieuze cirkel.

Zo is bijna alles hier geprivatiseerd, in handen van vrije jongens. Met het gevolg dat een aantal Burkinabe erg rijk is (vooral in deze wijk) terwijl de overgrote meerderheid in marginale condities moet zien te overleven. Het is de veramerikanisering, de ontstatelijking die libertijnen, Tea Party, en ook anarchisten (en VVD) zo graag willen. En die bv de verantwoordelijkheid voor complexe ontwikkelings- en klimaatproblemen in de handen van een paar superrijken legt (die dit met ontweken belastinggelden betalen, maar dat terzijde). Kom hier in Burkina maar eens kijken hoe nefast dat voor de meerderheid uitwerkt! Ik vermoed dat ik deze verzuchting straks in Congo nog vaker zal maken.

 

Advertisements