We hebben al 5 dagen geen stroom. Alle apparaten zijn leeg. Het is vreselijk irritant. Wat zijn we toch afhankelijk geworden van elektriciteit, ook hier. Het eten was al van de koelkast naar het vriesvak verplaatst, maar ook daar begint het te stinken. We moeten op de hand wassen. En ’s avonds heb je alleen de maan en de vuurvliegjes als verlichting.

Afrika komt sterker binnen als je de avond in het donker doorbrengt. De geuren van het gebraden varkensvlees bij de buren, de geluiden van de opgewonden stemmen, de toeters, het golfplaten dak dat ergens gerepareerd wordt, het doordringende soukousritme van de barretjes in de wijk. In het donker voel je het gekriebel van de vliegende mieren die op bruidsvlucht zijn. Als het vochtig weer is, komen ze tevoorschijn en vliegen naar de lichtpunten, ze paren, verliezen hun vleugels en sterven. De vleugeltjes liggen en zweven overal in huis en de lijkjes liggen rond de zaklamp. Deze insecten worden op straat verzameld en gelden hier als lekkernij.

De elektriciteit moet gerepareerd worden, maar dat gebeurt niet. Is Congo in aan het storten? Of komt het door het feit dat je nu eenmaal niet een elektriciteitsvoorziening voor een stad van 12 miljoen bewoners kunt onderhouden? Of komt het doordat velen illegaal aftappen? Of omdat inmiddels veel lui hun privélijntje gekregen hebben, na betaling natuurlijk? Ik denk zelf dat het een combinatie van dit alles is.

Later kwam iemand kijken voor het aanleggen van een zonne-energie installatie voor kantoor. Het lijkt realiseerbaar. In ieder geval hebben we dan een plek om apparaten op te laden.  Het ironische is nu dat ze niet met de aanleg van de zonne-energie installatie kunnen beginnen want daarvoor moet ik meten welk stopcontact op welke zekering staat.

Rond 17 u op stroomloze dag 6 kwam er opeens elektriciteit. Pats, de lampen knalden. Pffft, er kwam zwarte rook uit de stekkers. Snel alles losgekoppeld. Maar er was een stekker definitief gemold. De rest viel mee, behalve dan de lampen. Ik mat met de stabilisator hoeveel stroom er uit de stopcontacten kwam: 330 V. Ik zette de elektriciteit op een andere fase en toen mat ik 220 V. Eindelijk stroom, maar weinig licht. Later bleek dat ze de draden aan de elektriciteitspaal vlak bij ons wel vastgemaakt maar verwisseld hadden.

Ook het water deed het even niet. Een teken van het verval van Congo? In ieder geval ligt het land stil. Ik las dat de huidige ministers niet het land uit mogen, geen contracten mogen ondertekenen en geen personeel aan mogen nemen. Zou de overheid schoongeveegd worden? Het zou me verbazen. Er zal gewoon wel een politieke impasse zijn.

Niet ver hier vandaan is een gebouw van 6 verdiepingen ingestort. Hoewel het nog in aanbouw was, was het al bewoond. Er vielen 7 doden. De oorzaak is niet bekend, maar er storten hier vaker gebouwen in en dat komt vrijwel altijd omdat de bouwvoorschriften niet gevolgd zijn (lees: dat er minder of slechter, maar in ieder geval goedkoper materiaal gebruikt is, en dat het restgeld ‘opgegeten’ is). Onze buurt is populair aan het worden en rondom ons huis worden 3 hoge gebouwen neergezet, van 3 tot 6 verdiepingen. Wijzelf hebben anderhalve verdieping, en komen dus onderop te liggen als het misgaat.

Ik reed naar stad. Op de boulevard de la Justice was een flatgebouw uitgebrand. De bewoners zaten met hun meubilair op de stoep. Met wat stokken en zeiltjes hadden ze schaduw gecreëerd. Op de terugweg – zoals altijd – lange files op deze boulevard. Ik hoorde dat de Chinezen met eigen geld of dat van de Afrikaanse Bank wegen aanleggen, maar dat er nooit voor onderhoud gereserveerd wordt (of dat er wel gereserveerd wordt maar dat dat meteen ‘opgegeten’ wordt). Daarom zit de boulevard vol kuilen en scheuren.

Monique was intussen geld bij de bank halen … maar kwam met lege handen terug. Beide banken hadden niks meer in kas. De Belgische krant Le Soir kwam met bewijs (nb van de kleinzoon van de eerste en vermoorde premier Lumumba) dat de bank in het bezit van de familie Kabila miljoenen overgemaakt had aan de nationale verkiezingscommissie CENI. Meteen daarna verklaarde de CENI dat het ‘onmogelijk de verkiezingen nog in 2016 kon houden’. Kan natuurlijk toeval zijn.

Met het aanvaarden van het akkoord na de nationale dialoog (uitstel verkiezingen tot 2018; loyale oppositiekandidaat als premier) schijnt de rust weergekeerd ofwel de politieke impasse voortgezet. De elite heeft nu 2 jaar om hun belangen (rijkdommen) veilig te stellen en om een stroman als kandidaat naar voren te schuiven. Belangrijke besluiten zullen in de 2 jaar niet genomen worden. Binnen- en buitenlandse investeringen zullen niet plaatsvinden. Voor het werk van Broederlijk Delen is dit jammer omdat hun politieke deel (lobby en advocacy) wegvalt.

Ook voor de Congolezen is het jammer. Het staatsbudget is tov 2011 gehalveerd. Salarissen zullen met nog grotere vertragingen uitbetaald gaan worden. Infrastructuur zal verder verrotten en er zullen vele stroomloze dagen volgen. Wetteloosheid zal toenemen. Ik vermoed dat het grote verval van Congo is begonnen, voor de zoveelste keer in zijn jonge geschiedenis.

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements