Onze wacht Musa heeft ontslag genomen. Hij vond het jammer bij ons weg te gaan, maar hij wilde toch echt zelf terug naar het leger. De belangrijkste reden was om meer vrije tijd dan bij ons te hebben en zo de gelegenheid te krijgen om een vrouw te zoeken. Een nieuwe reden was dat hij het moeilijk vond om taken van vrouwen opgedragen te krijgen. “In de Bijbel staat …” en er volgde een stichtelijk verhaal over de rib van Adam, de zondeval omdat Eva naar de slang geluisterd had, en dat God vanaf dat tijdstip de besluiten aan mannen overliet.

En Musa (of de Bijbel) kreeg gelijk. Het is de dag dat, in navolging van vele Afrikaanse presidenten en een enkele daarbuiten, de VS de stap gezet hebben naar een naar binnen gekeerd masculien autoritair populisme. De woorden solidair, wereldburger, mensenrechten of feminisme zijn voor losers als ik, als ze al niet verboden gaan worden.

Wat dit voor Congo of Afrika betekent, kan ik nu niet zeggen. Obama was een voorbeeld voor veel Afrikanen, jong en oud. Vanwege zijn Afrikaanse roots, vanwege zijn boodschap van hoop en van mensenrechten. Trump heeft niks met Afrika, behalve dan dat ze niet naar zijn fantastische land mogen komen. En omgekeerd hebben Afrikanen waarschijnlijk niks met hem. Hulp en handel zullen afnemen.

Toch hebben president Kabila en zijn Burundese collega Trump meteen enthousiast gefeliciteerd. Ze voelen zich gesteund in hun autocratische regime. Geen gezeik meer door de Democraten over derde mandaten, persvrijheid  en democratie. Nee, geef hen maar Erdogan en Poetin, echte machomannen. Kabila voegde nog er wel timide aan toe dat hij hoopte dat de financiële strafmaatregelen van de VS tegen enkele militaire bobo’s opgeheven zouden worden.

Toen ik gisteren met Kadima (van het dierenpark) overlegde, kwam de een na de andere bobo, omringd door gewapende militairen en bewakers met oortjes in, zijn restaurant binnen. Neerbuigende obers, handjes schudden, namen en functies (gouverneur, afgevaardigde) uitwisselen. Ik werd voorgesteld als ‘Nederlandse bioloog die het dierenpark komt inrichten’. De strak geklede bobo’s kwamen uit de Congolese Eerste en Tweede Kamer. Na de toespraak van Kabila aldaar namen ze een lunchpauze.

Kabila spreekt zelden in het openbaar en als hij het doet, zoals nu, zegt hij niets opvallends. Hij vond dit keer dat hij zich in zijn regeerperiode een sterk leider getoond had (applaus), dat hij het land gestabiliseerd had (applaus) en dat hij zich aan de Grondwet gehouden had en zou houden (geroffel met handen op de tafels). Dat laatste is raar want dan zou hij op 19 december zijn macht moeten afstaan en daar ziet het bepaald niet naar uit.

Over een maand wordt het huidige regime van Kabila illegitiem. Daarom is er een zware missie van de Veiligheidsraad op bezoek. Zij praten met alle partijen (Kabila, regering, loyale oppositie en echte oppositie) over hoe resolutie 2277 toegepast kan worden: verlenging van de VN-vredesmacht, vrije pers, en op korte termijn democratische verkiezingen.

De vrije radiozenders France International en Radio Okapi zijn al een tijdje uit de lucht gehaald. De reporters protesteren. De maatregel is ingesteld bij de onlusten van 2 weken geleden, officieel omdat de zenders door het buitenland gefinancierd worden. Ook de studenten protesteren en zijn met traangas uit elkaar gejaagd. Zij willen niet dat het collegegeld verhoogd wordt, of beter gezegd: aangepast wordt aan de officiële (gedevalueerde) koers van de Congolese franc. Het blijft onrustig hier.

Advertisements