Ik begon zo’n 6 jaar geleden om ‘inhoudelijke reizen’ naar Afrika te ontwikkelen en te verkopen. Op de website en in de folder vermeldde ik allerlei wetenswaardigheden over de reis. ‘De derde dag bezoeken we een wildpark …’ Onzin, zeiden de marketeers, het gaat om de beleving van de klant: “We bieden een unieke ervaring om oog in oog …

Toen ik er op ging letten bleek dat het ook bij de meeste reclame en verpakkingsteksten niet om de inhoud ging maar om de lifestyle die met het product geassocieerd wordt. De samenstelling van cola’s of deo’s verschilt onderling niet veel, maar het wordt verkocht alsof je er heel speciale gevoelens mee opwekt. Een glas cola een bepaald gevoel opwekken? Nooit gemerkt! Dat gold ongetwijfeld ook voor veel anderen, vandaar dat BN-ers dat levensgevoel in de reclamecampagnes moeten ondersteunen.

Intussen heeft het belevingsvirus de politiek bereikt. Niemand lijkt geïnteresseerd in partijprogramma’s of statistieken maar alleen in wat hun onderbuik zegt (‘Nederland is vol’). En macho leiders appelleren aan dat gevoel van de onderbuik. Ze creëren en gebruiken nu de post- of nepwaarheden om oplossingen te suggereren en zo hun narcistische ego’s en machtswellust te voeden.

President Kabila van Congo hield in november zijn enige toespraak van 2016. “De veiligheid en economie zijn verbeterd” meldde hij, zonder enige concrete actie of resultaat te benoemen. In het oosten vallen dagelijks nog doden in clashes tussen verschillende bevolkingsgroepen. In Kinshasa vallen iedere maand doden bij manifestaties. En de gemiddelde Congolees heeft steeds minder te besteden. Maar het gaat om wat je de bevolking voorspiegelt, om de feitenvrije beeldvorming, om het veilige gevoel dat een macho president geeft.

In alle eerlijkheid kan ikzelf niks met beleving en gevoel als het om inhoudelijke kwesties gaat. Mijn bèta-achtergrond zal daar beslist debet aan zijn. Ik verlang terug naar de tijd waar sec de feiten op een rijtje staan, eventueel gevolgd door een rationele analyse ofwel door mijn eigen fantasie. Ik wil mijn eigen verhaal maken in plaats van opgelegd krijgen hoe ik me moet voelen. Heel ouderwets.

Advertisements