In veel cités (volkswijken) zijn jongeren de straat opgegaan. Ze zwaaien met takken en steken autobanden in brand. Veel winkels zijn gesloten, het openbaar vervoer is stil gelegd en verschillende scholen hebben hun leerlingen naar huis gestuurd. Op sommige plaatsen is door de politie geschoten. Ook zijn er stakingen en een ‘ville morte’ afgekondigd.

Ik hoor en lees later dat de ‘dode stad’ heel geslaagd was. Lege wegen, gesloten winkels, verlaten markten. Het moet een raar gezicht en geluid geweest zijn: 24/7 onontwarbare files en kakofonisch getoeter en nu ineens leegte en stilte. Op de Franse journaal zag ik het, bijna surrealistische beelden.

Bij eerdere manifestaties werden de ‘kuluna’, gangstergroepen uit de volkswijken, door de overheid gebruikt om wanorde te scheppen. Waarna de politie des te harder op de opposanten in kon meppen natuurlijk. Ze hebben ook de ‘wewa’, brommertaxirijders, helmen gegeven en hen gevraagd om informatie te verzamelen in de moeilijker bereikbare achterbuurten.

Aanleiding voor de onrust is het mislukken van de onderhandelingen tussen regeringsmeerderheid en oppositie. De bisschoppen die de onderhandelingen leidden, meldden vorige week teleurgesteld dat de deadline niet gehaald was. Er blijft gedoe over de uitvoering van het oudjaarsakkoord.

De regering wil dat de oppositie drie namen voorstelt voor het premierschap en dat zij daaruit kiest. De oppositie vindt dat – volgens het akkoord – de regering niks te kiezen heeft en zal daarom één naam voorstellen. Dit accepteert de regering niet. Een ander geschilpunt is wie de uitvoeringscommissie mag gaan voorzitten nu Tshisekedi overleden is (regering en oppositie komen niet tot één gezamenlijke kandidaat).

Tshisekedi is twee maanden geleden in Brussel overleden. Hij was decennialang de historische oppositieleider maar nooit president. Zijn stoffelijk overschot blijft voorlopig in Brussel. Zijn familie en de overheid worden het niet eens over zijn begraafplaats. De overheid is al begonnen met een soort praalgraf op het kerkhof aan de grote boulevard. Zijn familie wil echter een mausoleum bij zijn huis en partijbureau. De familie en de partij willen ook de ter aarde bestelling pas doen als de huidige premier (regeringsgezind) vervangen is door iemand van de oppositie (zoals in het oudjaarsakkoord afgesproken is). Zelfs na hun dood geven politici hier nog gedoe.

In Kinshasa hangen spandoeken boven de weg met : ‘wij eren Tshisekedi’. Sommige gebouwen hebben grote kaarsen op de stoep staan en affiches van Tshisekedi aan de muur hangen. Auto’s en brommers hebben een palmtak op de voorbumper. De eerste zag ik dat op de auto waarmee ik naar het dierenpark reed. “Camouflage voor in het park?”. “Nee, een eerbetoon aan onze leider”.

Met de onlusten was het rustig op straat. Alleen bij het partijbureau van de grootste oppositiepartij was het druk. De zoon van Tshisekedi is nu officieel tot partijleider benoemd. De strijd om de macht gaat dus tussen de twee zonen van de overleden leiders: Kabila jr. en Tshisekedi jr.

Vorige week waren we in de woelige provincie Kasai. Hier wonen de Baluba en wordt slechts Tshiluba gesproken. Het is een van de grotere bevolkingsgroepen in Congo en permanent tegenstander van het regime. Tshisekedi was Muluba en wordt in deze streek als een heilige vereerd. Overal zie je zijn gezicht.

Steeds gaan er geruchten in Kinshasa dat het stoffelijk overschot aan zou komen op het vliegveld en dat zou gepaard gaan met grote manifestaties. Maar met bovengenoemd gedoe over het oudjaarsakkoord en de laatste rustplaats gaat dat voorlopig niet door. Gelukkig valt in Brussel de stroom nooit uit.

Advertisements