Archives for posts with tag: honger

Ik ben in Nederland en bezoek enige Afrika- en andere festivals. Waar voorheen nog vele NGO’s of stichtingen hun goede doel of eerlijke producten aan de man (m/v) brachten, staan nu de festivalterreinen vol foodtrucks en andere eetstalletjes. Sterker, ze hebben hun eigen festivals.

Bij slecht weer zap ik op de Nederlandse tv. Ik heb het nooit bijgehouden maar het lijkt er echt op dat hele zenders momenteel vol culinaire programma’s zitten. In de stad zijn er voedselspeciaalzaken bijgekomen en het aanbod van speciaalbieren in de cafés is enorm. Food en drinks (zeg nooit meer voedsel en drank!) zijn belangrijker dan ooit, maar zelden om de honger te stillen.

In Kinshasa doe ik mijn boodschappen bij stalletjes langs de straat. Het is niet erg duur maar de keuze is beperkt: sardientjes in blik, poedermelk, thee, suiker, wit brood, gedroogde vis, verlepte komkommers en tomaten, verse blaadjes. In de supermarkt van de wijk is de keuze ruimer maar de prijzen eveneens. Een stukje kaas, een potje oploskoffie, een fles wasmiddel, een pak closetpapier, een pond ‘verse’ groente (uit Zuid-Afrika): het kost allemaal zo’n 10 $.

In de rest van Congo kan de dorpeling slechts kiezen tussen chikwange (maniok) met of zonder pondo (groene blaadjes). Als het meezit, kan hij wat stukjes gedroogde vis erbij kopen. In het woud is af en toe bushmeat beschikbaar. Dat zijn de dagen van gastronomisch geluk. Dan is het feest.

In Congo zijn 2 miljoen kinderen ernstig ondervoed. In totaal leven begin 2017 in Afrika 22 miljoen kinderen met chronische honger. Vooral in conflictgebieden: Noordoost-Nigeria, Somalië, Zuid-Soedan. Ze hebben niets te eten, zijn ziek, zijn meestal gevlucht en kunnen niet meer naar school. Over de hele wereld zijn ruwweg 1 miljard mensen ondervoed en eveneens 1 miljard mensen overvoed. Onze verfooding en hun ontfooding. Dat zou toch anders moeten kunnen.

Ik weet heus wel dat we niet zomaar ons overtollige voedsel naar de armere streken kunnen sturen. Ik snap dat in oorlogsgebieden voedselschaarste ontstaat. Ik misgun ook niemand in Nederland zijn lekkere hapjes en drankjes. Maar al die overvloed, al die keuze, al die opdringerige reclame! Een beetje herverdeling zou toch mogelijk moeten zijn?

Advertisements

Het staat pas op bladzijde 288 maar het dekt de lading van het hele boek en wellicht zelfs van de wereldeconomie: ‘De voornaamste oorzaak van honger in de wereld is rijkdom, het feit dat enkelen zich meester maken van wat velen nodig hebben, inclusief voedsel.’ Het boek heet Honger en is geschreven door de Argentijn Martín Caparrós. Hij schrijft niet alleen over de uiterst winstgevende voedselindustrie en -speculatie, maar hij verblijft ook wekenlang tussen gezinnen (oa in Niger) die net niet van honger doodgaan.

Bovenstaand citaat blijft me intrigeren. Ik schreef al eens (Zijn wij meer waard dan Afrikanen?) dat ‘landbouwbeleid in noord en zuid heeft geleid tot ruwweg een miljard ondervoede en een miljard overvoede wereldbewoners. Dat zou evenwichtiger moeten kunnen, toch?! Aan obesitas en de eruit voortvloeiende kwalen als diabetes en hartfalen, geven we jaarlijks 1500 miljard $ uit (waarvan alleen al in de VS voor 50-100 miljard $ aan dieetproducten). Volgens de FAO heb je jaarlijks slechts 1 miljard $ nodig om de honger wereldwijd uit te bannen.’

Admiral Freebee bezingt in Too much of Everything mijn eigen frustratie. Als je gewoon een koffie wil bestellen, dan kan dat niet. Je moet kiezen tussen latte, macchiato, cappuccino etc. Aan de andere kant van de wereld antwoordt Ahmad uit Niger in bovengenoemd boek op de vraag wat hij zou willen eten als hij veel geld had: “Een gierstbol.” Nee, als hij ècht veel geld had: “Twee gierstbollen”.

Terwijl wij Nederlanders jaarlijks 50 kg voedsel in de afvalbak gooien. Terwijl de middenklasse-winkels als V&D uit het straatbeeld verdwijnen en aan de flanken opperklasse-winkels als de Bijenkorf en onderklasse-winkels als de Action floreren. We zijn te rijk geworden, we nemen teveel van wat de wereld geeft, en laten in binnen- en buitenland de verpaupering toeslaan.