Archives for posts with tag: Unilever

Bijna niemand koopt nog sigaretten: het is slecht voor de gezondheid, het is verslavend door de nicotine. De verkoop van bewerkt voedsel loopt ook langzaam terug: het is slecht voor het milieu en de gezondheid, het is verslavend door teveel suiker, vet en zout. De verslavende stoffen worden door de industrie bewust erin gebracht.

Ik voorspel dat het met cosmetica dezelfde kant op gaat. In huidcrèmes worden bewust zuren ingebracht die de huid uitdrogen (zodat je de volgende ochtend weer …), bacteriedodende zepen zijn ongezond (huidbacteriën beschermen tegen ziekteverwekkers), en deodoranten verstoppen de huidporiën (zodat je niet meer zweet en dus geen warmte reguleert) en doden de huidflora (die je beschermt). Omdat je het verondersteld probleem van je huid niet oplost (of zelfs verergert) ga je steeds meer ervan gebruiken.

Veel cosmetica bevatten palmolie. Dat komt uit Azië (Indonesië, Maleisië) maar steeds meer producenten wijken uit naar Afrika (Congo, Liberia, Sierra Leone) waar het nog ongerepte regenwoud kaalgeslagen mag worden om grote plantages aan te leggen.

Ook in Afrika verkoopt bijvoorbeeld Unilever met slimme marketingtechnieken steeds meer luxe producten als deodorant en cosmetica. De marktstalletjes liggen er vol mee. Het gevolg is dat er daardoor minder eigen producten als karitézeep geproduceerd worden en dat er minder geld overgehouden wordt voor het kopen van nuttige producten als voedsel en medicijnen.

Terug naar de natuur dus, zeker in Afrika.

De Volkskrant signaleerde onlangs dat Unilever het zo goed doet: de topman schaamt zich voor zijn salaris van 8 miljoen per jaar, en op het gebied van duurzaamheid scoort het bedrijf hoog. Ik signaleer andere zaken bij Unilever.

Het bedrijf haalde in 2014 een nettowinst van ruim 5 miljard (5.000.000.000) €. Maar in het dagboek van Renzo Martens in het NRC is te lezen dat hun plantagewerkers in Congo 19 US$ per maand betaald krijgen, voor een zesdaagse werkweek met dagen van 5 u ‘s ochtends tot laat in de middag. Deze plantage is inmiddels verkocht maar de gewonnen olie gaat nog steeds naar Unilever.

Het bedrijf neemt nu inderdaad minder palmolie af van leveranciers met plantages in Azië (Indonesië, Maleisië) maar steeds meer producenten wijken uit naar Afrika (Congo, Liberia, Sierra Leone) waar ongerept regenwoud kaalgeslagen wordt om palmolieplantages aan te leggen.

De palmolie wordt vooral in smeuïge producten verwerkt: margarine, ijs, zeep en shampoo. Steeds meer van deze producten zijn voor wellness (welbehagen). Dit is een teken van de heersende ik-cultuur. Wellness voor het individu (‘ik voel me goed’) is tegenwoordig belangrijker dan well being (welzijn) en welfare (welvaart) voor anderen. (Ironisch genoeg spuiten de mensen die graag onbespoten groente eten, net zo graag parfums en deo op hun lichaam.)

Met slimme marketingtechnieken verkoopt Unilever ook overbodige producten (als deodorant en cosmetica) aan Afrikanen, die daardoor zelf minder eigen producten (als natuurlijke zeep) maken en bovendien minder geld overhouden voor het kopen van nuttige producten als voedsel en medicijnen.

Dáár zou ik me allemaal voor schamen.